July: Squirreltails and the Poetry of Place II
(click on photo to enlarge)
July Squirreltail Grass "The night's metaphorical secret
Imbues me with but not a single rhyme
But it awakens the birds out of their nests
And throws them on high along the
Arch of sky :
."

from Aurora, a poem
by
D.A.M. Binnendijk

This week, an image out of July
Squirreltail Grass
(Hordeum jubatum).

Also: ten new translations of Lowland poems.


Tien Gedichten; Ten Poems

The guest poems for this week are new English translations of a set of Dutch pieces.
The featured poets are,
D.A.M. Binnendijk, Martinus Nijhoff, Hendrik Marsman,
Jan Jacob Slauerhoff, Gerrit Achterberg, Ingmar Heytze, Rutger Kopland,
Jan Emmens,
and J. Bernlef:





Aurora

Nachts overdrachtelijk geheim
Bevrucht mij met geen enkel rijm
Maar 't wekt de vogels uit hun nest
En werpt ze langs de hemeltrans
Omhoog: dit wordt de laatste kans
De sterren sidd'ren, ongelest
Blijft hier de dorst, het edel water
Draagt donk're schepen verder, later
Vergaat het nachtzwart in het licht,
Dat aarz'lend opgaat aan de rand
Der wereld, langs het polderland
Opent de morgen zijn gezicht.

   D.A.M. Binnendijk
Aurora

The night's metaphorical secret
Imbues me with but not a single rhyme
But it awakens the birds out of their nests
And throws them on high along the
Arch of sky : this will be the last chance
For the stars to tremble, the thirst
Remains unquenched, the precious water
Carries dark ships further, later,
The black of night gives way to light
That rises hesitantly at the edge
Of the world, along the land of polders,
The morning opens her face.






De Moeder De Vrouw

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien

dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd -
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer,

en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.

   Martinus Nijhoff
The Mother the Woman

I went to Bommel to see the bridge.
I saw the new bridge. Two opposite sides
that in the past appeared to avoid each other,
are again neighbors. In but the few moments

that I lay there, in the grass, drunk my tea ,
my head full of the landscape far and wide—
in the middle of this endlessness, from nowhere,
I heard a voice that sounded in my ears.

It was a woman. The ship that she steered
came slowly downstream running under the bridge.
She was alone on deck, she stood next to the rudder,

from what she sang I heard that they were psalms.
O, I thought, o, that there was my mother sailing.
Praise God, she sang, His hand will care for you.





Zonder Weerklank

Volk, ik ga zinken als mijn lied niet klinkt;
ik moet verdrogen als gij mij niet drinkt;
verzwelg mij, smeek ik - maar zij drinken niet;
wees mijn klankbodem, maar zij klinken niet.

   Hendrik Marsman
Without Response

People, I'm going to sink if my song doesn't sound;
I'll dry up if you do not drink of my music;
swallow me up, beseech me— but they didn't drink;
be my sounding board, but they didn't respond.





In Nederland...

In Nederland wil ik niet leven,
Men moet er steeds zijn lusten reven,
Ter wille van de goede buren,
Die gretig door elk gaatje gluren.
'k Ga liever leven in de steppen,
Waar men geen last heeft van zijn naasten:
Om 't krijschen van mijn lust zal zich /
   geen reiger reppen,
Geen vos zijn tred verhaasten.

In Nederland wil ik niet sterven,
En in de natte grond bederven
Waarop men nimmer heeft geleefd.
Dan blijf ik liever kunkrend zwerven
En kom terecht bij de nomaden.
Mijn landgenoten smaden mij: "Hij is mislukt."
Ja, dat ik hen niet meer kon schaden,
Heeft mij in vrijheid nog te vaak bedrukt.

In Nederland wil ik niet leven,...

   Jan Jacob Slauerhoff
In the Lowlands...

I don't want to live in the Lowlands,
One has to always reef one's pleasures,
To placate the good neighbors
Staring greedily through every hole.
I'd rather go to the steppes
Where one isn't burdened by one's fellow beings:
For my pleasure shrieks shall not one /
   heron pay mention,
Not one fox shall hurry its step.

I don't want to die in the Lowlands
And rot in the soggy earth
Upon which one has never lived.
I'd rather drift aimlessly about
And end up among the nomads.
My countrymen defame me: "He is a failure."
Yes, that I could no longer do them any harm
Has in freedom too frequently constrained me.

I don't want to live in the Lowlands,...

(fragment, first two stanzas)





Vogel van Waanzin

Vogel van waanzin in dit zenuwhuis
duikt in vervoering donkerheden binnen,
die zij heeft weten te beminnen,
maar vindt haar hand niet meer, wijkt uit,
ten venster, waar onroerbaar zwart
de horizonnen liggen,
die zij heeft liefgehad -
maar vliegt zich in het glas te blinde
en legt zich neer in 't midden van de kluis,
waar ik begin te bidden:
geef nu een zacht vergif dit dier en 't huis,
o dood, uw laatste zuiverende winden.

   Gerrit Achterberg
Bird of Insanity

Bird of insanity in this house of nerves
dives in transport into the darkness
that she has somehow come to love,
but doesn't find her hand anymore, yields,
to the window, where unmovable black
the horizons lie
that were once dear to her—
but flies itself blind on the glass
and lays down in the middle of the cell,
where I begin to pray:
give now a gentle poison this animal in the house,
o death, your last purifying winds.





Voor jou

Ik weet niet
waarvandaan het komt
dit schreeuwen
van papieren daken
de vreemde drang
om steeds te zeggen
wat ik denk
of denk te zijn

maar als jij het bent
herken je de strofen
schud stiekem
het papier de hand
als jij het bent
is het slechts drukinkt
dat ons scheidt
noch scheiden kan

Ingmar Heytze
For you

I don't know
where it comes from
this screaming from
paper roofs
the strange obsession
to continuously say
what I think
and what I think I am

but when it's you
you rake the strophes
shake sneakily
the paper the hand
when it's you
it is only printer's ink
that divides us
can yet divide us.





Over de Liefde

Het is dus gezien
alle voorafgaande argumenten
onmogelijk zonder de liefde
te kennen de liefde
te herkennen als
het over de liefde
gaat tenminste
zijn wij zo verdomd
voorzichtig en toch nog
zijn er altijd wel beesten
die toekijken als je
dan eindelijk

in het gras
ligt is het dus gezien
de menselijke
natuur
onmogelijk
zonder.

Rutger Kopland
About Love

Therefore, it is in view
of all the previous arguments
impossible without love
to know love
to recognize love when
talking about love
at least
we are so damned
careful and yet
there are always animals
around who look on as you
at last

are lying in the
grass and therefore given
human
nature
impossible
without.





Meisje

Op het gezicht van dit meisje trof ik
mijzelf met verbazing aan
in een verouderd lichaam, achter tralies
van rimpels, in een mist van zorg.
Zij was niet mooi, wat men daar ook
soms onder mag verstaan, alleen verlegen
met haar toekomst, mij reeds welbekend.

   Jan Emmens
Girl

In the face of this girl I encountered
to my surprise myself
in a much-aged body, behind bars
of wrinkles, in a mist of cares.
She wasn't beautiful, whatever one
understands by this, only shy,
with her future already well-known to me.





Solliciteren

Nog nooit zo tergend opgegeten
als tijdens dit gesprek
door een driedelig gedaste bidsprink-haan.
Woorden vallen op tafel, knikkers vallen
op een glasplaat. Hij neemt slokken
van mijn levensloop en boert onaangedaan.
Hij rolt mij in. Hij steekt mij aan
en rookt mij op. Dan mag ik gaan.
Later belt men mijn stoffelijk overschot.
Ik heb de baan.

    Ingmar Heytze
Job Interview

Never before so devastatingly eaten up
as during this conversation
with a praying mantis in a tie and three-part-suit.
Words fall on the table, marbles fall
on the glass plate. He takes sips
of my life and belches with dissatisfaction.
He rolls me in. He lights me up
and smokes me. Then I am allowed to go.
Later, they call my bodily remains.
I have a job.





Tussen Denken en Doen

Het evenwicht geconcentreerd
rond de sluitspier
de billen als een blinde tweeling
tastend naar de zitting

de man die zitten gaat
weet dat er een stoel staat
tot hij achterover slaat
daar ligt hij - help hem

`ik dacht' zegt hij en waarom
lacht hij daarbij een beetje
verlegen `ik dacht echt'...
maar niet heus

een stoel bestaat
niet voor ik erop zit mijn gat
de leegte heeft gedicht
tussen denken en doen

J. Bernlef
Between Thought and Deed

Balance concentrated
around the contractor muscle
the buttocks as blind twins
feeling for the seat

the man who is going to sit
knows that a chair is there
until he falls backwards
there he lies—help him

'I thought' he says and why
he laughs at this a bit
shyly 'I really thought'...
but truly not that

a chair doesn't exist
until I sit on it my bum
having closed the distance
between thought and deed

(all tr. Cliff Crego)






See
also:

new
"Straight roads,
Slow rivers,
Deep clay."
A collection of contemporary Dutch poetry
in English translation, with commentary
and photographs
by Cliff Crego


| See also a selection of recent Picture/Poem "Rilke in translation" features at the Rilke Archive.

See also another website
by Cliff Crego:
The Poetry of
Rainer Maria Rilke
A presentation of 80 of the
best poems of Rilke in
both German and
new English translations
:
biography, links, posters


| # listen to other recordings in English and German of eight poems from
The Book of Images
at The Rilke Download Page (# Includes instructions)
|
| back to r2c | back to Picture/Poems: Central Display |
| Map | TOC: I-IV | TOC: V-VIII | Image Index | Index | Text OnlyDownload Page | Newsletter | About P/P | About Cliff Crego |


Photograph/Texts of Translations © 2000 Cliff Crego Comments to crego@picture-poems.com
(created
VII..9..2000; revised XII.15.2000 Special thanks
to Anne-Marie Mineur of the Netherlands for spotting an
important error in my translation of Job Interview
by Ingmar Heytze.
)